OS TRABALLADORES DO METAL A TODA A CIDADANÍA

Queremos transmitirvos a nosa verdade por medio deste escrito xa que os acontecementos diarios son constantemente deformados.

Os 23.000 traballadores do Sector do Metal na Provincia, soldadores, mecánicos, chapistas, caldereiros, electricistas, torneiros, fresadores, pintores, fontaneiros, etc, somos os Pais dos mozos e mozas que andan polas rúas da cidade, somos os irmáns, primos, fillos e fillas, os amigos e amigas que coñecedes, os amigos dos vosos fillos e das vosas fillas, somos como a inmensa maioría, traballadores que cobramos sobre Mil euros en oito horas e como non chega para pagar os gastos da casa e todo o demáis, moitos de nós traballan once horas ao día, e por esta razón, cando chegamos aos cincuenta anos temos diferentes lesións incurables.

Pedimos 0,50 euros de incremento por hora traballada, pero eles xa subiron mais de 3 euros na mesma hora aos seus clientes. Falan de crise e aproveitan para despedir de maneira barata, mentres reciben millóns de axuda pública, do diñeiro que nós pagamos como impostos. Din que xa perderon máis de 200 millóns de euros con esta Folga, pois con este diñeiro pagarían 15 anos do incremento salarial que pedimos. Din que resultamos caros con esta crise, pero os nosos salarios son moito mais baixos e temos mais contratos precarios que en Cataluña, Madrid, Francia, Alemania, Bélxica etc., acaso nestes lugares non lles afecta a crise.

GRACIAS

Artigo firmado pola A.C. Fuco Buxán e publicado en Diario de Ferrol, 22.06.09
En 1999, o escultor Ferreiro Badía realizou o busto de Camilo Díaz Baliño, coa fin de que fose colocado nun pedestal no Cantón de Molíns. Unha escultura que, á marxe do valor artístico, viña a rendir unha homenaxe ao que foi unha das víctimas daqueles tráxicos inicios da guerra civil de 1936. Por outra banda, Díaz Valiño é a día de hoxe un dos Fillos predilectos nomeados polo Concello de Ferrol; feito no que se tivo en conta a traxectoria artística e políticamente comprometida dun ferrolán que tivo relación, en moitos casos de amizade, cos principais defensores da democracia e o violentamente truncado primeiro Estatuto de Autonomía para Galicia.  
A todo isto hai que engadir tamén o feito de ser pai de Isaac Díaz Pardo, artista plástico de amplo recoñecemento nacional, defensor da cultura galega en todas as súas vertentes, modelo de industrial comprometido co desenvolvemento da súa empresa e os traballadores nesta, autor de importantes textos de referencia para a recente historia de Galicia, e un moi longo etcétera.
Mais, volvendo ao inicio, ¿que ocorriu co busco de Camilo Díaz Baliño? ¿Quen foi, ou foron, os culpables da súa desaparición?
Hai dous anos, o 25 de maio de 2007, o pedestal que sostiña a escultura amenceu baleiro. Dende entón, nada se soubo do ocorrido; ¿roubárona, simplemente, pola venda ao peso do seu material? ¿Hai que relacionar esta desaparición co roubo das campás dalgunhas igrexas da comarca? ¿Foi quizais alguén que pensou en vendela polo seu valor artístico? ¿Tivo algo que ver coa súa desaparición o feito de “ser quen era”; é dicir, estariamos ante unha especie de represalia sen sentido no século XXI?
Custa pensar que a estas alturas, tras dous anos, nada se teña dito sobre o tema, coma se fose algo “normal” que unha escultura do Cantón “voase”, dun día para outro.
En calquera caso, apareza ou non, algo haberá que facer con este tema, porque se conservar un pedestal baleiro é algo que roza o absurdo, retiralo e esquecer o tema, sería completamente inxusto, tendo en conta que Díaz Baliño é ben merecedor dese espazo que un día se lle adicou nun recuncho do Cantón.
Nós propoñemos que se estableza contacto co autor do busto, o escultor Ferreiro Badía, coa fin de que realice outro semellante (sabemos que conserva no seu obradoiro o modelo inicial, feito en barro), pero sen esquecer, de forma algunha, o feito do roubo, coa fin de que nalgún momento queden ao descuberto os culpables. De non ser así, é posible que volvan a repetirse roubos deste tipo (e hai xa varios exemplos), en detrimento dun patrimonio que a todos pertence e do que ninguén ten dereito a apropiarse dun xeito violento e indebido.
A Xunta Directiva da A.C.  Fuco Buxán

CAMILO DIAZ BALIÑO
Ferrol, 14.7.1889 – Coence, 14.8.1936
Pintor, ilustrador, cartelista, escenógrafo teatral e escritor.
(Padre de Isaac Díaz Pardo, e irmán de Indalecio (escultor) Mª Dolores (pintora) e Ramiro (tallista).)
A súa obra gráfica encadrase dentro da estética de finais do XIX, ligada ó Modernismo, l’Art nouveau e ás Escolas de Artes e Oficios (compartindo estilo con Castelao, Máximo Ramos…).

Nove veces há que saltar a fogueira recitando os benefícios que queres ou os males que queres espantar, para que cumpra o lume os seus poderes na noite meiga.

Nom faltes!

que, impartirá Don Antoni Domenech

co título de :

xoves día 25 de xuño ás 20 horas

Abandonaron onte  o encerro, os dous compañeiros, traballadores de Montaxes Cabral, que levaban nove dias pechados no Concello de Fene, en demanda de solución a súa situación laboral.
As medidas de solidaridade e apoio levadas a cabo por moitas persoas e Entidades fixeron posible un acordo entre a Federación de Industria de CCOO coa SEPI e Navantia, logrando un compromiso de recolocación na empresa INDASA, respectando os seus dereitos laborais, antigüedade e condicións económicas e sociais.

Felicitacións aos compañeiros Juan e José Antonio, e a todas e todos os que coa súa participación acadaron esta victoria da solidaridade.

A Asociación Memoria Histórica Democrática
Presenta o libro
RETALLOS DA MEMORIA, II

Venres, 19 de xuño ás 20.00 hs.
Galería Sargadelos - Ferrol

segundo volume da serie que edita a esta Asociación, e desta volta son oito as historias de homes e mulleres de Ferrolterra, xentes do común que sofriron a represión franquista, as que expoñen en primeira persoa as súas vivencias persoais e as dos seus familiares. Continúa deste xeito o proxecto de recuperación da Memoria Histórica Democrática, hoxe máis necesaria ca nunca.

O acto estará presidido pola concelleira de Cultura de Ferrol, Mercedes Carvajales, acompañada polo presidente da Asociación, Manuel A. Fernández Pita, e por Enrique Barrera Beitia, historiador e tamén membro da Asociación.

ver cartaz

A situación dos compañeiros, traballadores de Montaxes Cabral, Juan e José Antonio, pechados no Concello de Fene,  segue sen resolverse, polo que é previsible outra nova movilización de apoio, posiblemente o próximo sábado, do que se avisará oportunamente.

Está aberta unha conta solidaria para que os dous compañeiros, que levan tres meses e medio sen percibir ningún ingreso, poidan ter unha axuda económica para as súas familias.
Quen poida colaborar con algunha cantidade, a que sexa, poderá ingresar na conta aberta na Caixa Galicia – Mugardos, a nome:

Presentación do libro de poemas

POSTALES DE  HUMO
de Juan Carlos Valle “Karlotti”

editado por “Fuco Buxán”, A.C.

xoves, 18 de xuño, ás 20:00 hs.

Centro Cívico “Ricardo Carvalho Calero”
(Praza do Inferniño – Ferrol)

Intervirán:
Juan Carlos Valle “Karlotti”
Autor do libro
Víctor M. Diez
Poeta
Guillermo Ferrández
Profesor

Entrada libre.

En apoio a José Becerra e Juan Fernández, traballadores de Montaxes Cabral, pechados desde hai varios días no Concello de Fene demandando solución a sua grave situación laboral

CONCENTRACIÓN

Sábado 13, ás 12.00 hs.
na Plaza do Concello de Fene

A A.C. “Fuco Buxán”, solidarízase con estes traballadores, facendo un chamamento a asistir a concentración, buscar saida a súa situación laboral,  e a difundir a inxustiza de que son vitimas.

A noticia en diversos medios de comunicación:  Enlace 1   Enlace 2   Enlace 3